Saaie Sancerre?

 


Het is de wijn die iedere brasserie en elk restaurant op de kaart moet hebben. Vergeleken met Bordeaux of Bourgogne is de Loire een minder bekende en onderschatte wijnregio en daarin is Sancerre dan weer de bekende appelatie. Als de wijnkaart jou richting uitkomt, een feilloze keuze want voor je gezelschap ben je avontuurlijk genoeg om niet in de bekende wijnstreken te vissen en eveneens voldoende kenner om nog steeds een goede fles te selecteren.

Of die steeds zo goed is, is echter de vraag.

Dit weekend bezocht ik Sancerre en de wijnboeren gaven me bovenal een gevoel van indolentie. Het doel, wereldwijde bekendheid, bereikt en welke Loire wijn doet ons wat? Toch niet Saint Nicolas de Bourgueil of Montlouis sur Loire? Geen Amerikaan of Chinees die dat ooit wil proberen uitspreken.
Zo krijg je wijnboeren die leunend op een pallet, dat morgen richting Japan vertrekt, een boom opzetten over de onbetrouwbaarheid van plukkers. Duidelijk dat ook de bank er voldoende gerust in is om hun het kapitaal te lenen, nodig voor de aankoop van een oogstmachine. ( een vendange van ongeveer 20 ha kost € 70 000 bij manuele pluk, terwijl je een oogstmachine hebt voor € 320 000. Na 4 jaar ga je dus een geweldige meerwinst maken als je de vendageurs de geschiedenis in schopt)

Waarom drink je Sancerre? Het is een kwestie van complexiteit, het noordelijke fruit dat, als het goed is, begeleid wordt door zinderende mineraliteit, gedragen door scherpe maar rijpe zuren. En daar gaat het wringen, het is overduidelijk dat omwille van de klimaatsopwarming de aciditeit daalt en de wijnen ronder worden. Dat heeft invloed op de algehele balans, terwijl ook het fruit exotischer wordt. Kortom Sancerre gaat lijken op sauvignon blanc uit Marlborough. Wijn die onstuimig expressief is, maar tegelijk vervelend en saai.

Topdomein Henri Bourgeois heeft ook een bedrijf op Nieuw Zeeland en ik vroeg of hun Clos Henri ooit het niveau van Sancerre zou kunnen bereiken. Trots haalde men een Revue du Vin de France boven met een sauvignon blanc klassement, de bovenste 5 plaatsen voor Sancerre en nummer 6 voor Clos Henri. De omgekeerde wereld. Blij zijn dat Marlborough en Sancerre naar elkaar toegroeien, maar niet willen zien dat dit is omwille van verlies aan verfijnde ‘noordelijkheid’ in Sancerre ipv aan winst in complexiteit in Nieuw Zeeland.

Als ik opa Trump moet geloven dan is het enkel toeval dat de Sancerre de laatste jaren warmer en daarmee banaler en saaier wordt. Zelf denk ik dat de wijnboeren beter een op de toekomst gerichte nervositeit zouden voelen ipv met een zelfvoldane zekerheid hun paletten de wereld in te sturen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *