Vrouwelijke en mannelijke wijn

Taalkundig is wijn mannelijk, we spreken immers over de wijn.

Bij het wijnproeven en wijn maken introduceren commentatoren en journalisten echter een geslachtelijke opsplitsing. Vrouwen zouden beter en nauwkeuriger, zeg verfijnder proeven dan mannen en daardoor als wijnmaakster betere troeven in handen hebben dan de eventueel technisch gelijkaardig of beter onderlegde mannelijke collega. De wijnboerin zou organoleptisch tot de betere beslissingen komen wat betreft aroma extractie en balans in de wijn.

De aandrang om hokjes te bouwen en opsplitsingen te maken is antropologische luiheid en menselijke gemakzucht. Twaalf dierenriemtekens; biologisch genetische rasopdelingen; dag-en nachtmensen, rechte of kromme kleine teen-mensen en de overal terugkerende zij die goed kunnen parkeren en veel pinten drinken tegenover diegenen die veel babbelen en lichte witte wijn lusten. De armetierige man-vrouw opsplitsing, bron van ellende en tijdverlies. Zo zijn er sites waar je enkel de producten van  wijnboerinnen kan kopen. Eén met de slagzin: ‘Verander je kijk op de wereld. Koop wijn van vrouwelijke wijnboeren’.

Waar ik echter ook graag uit de bocht ga is om de opsplitsing vrouwelijk-mannelijk toe te schrijven aan de kenmerken van wijn, dat dan weer gekoppeld aan de druif waarvan deze werd gemaakt.

In Bordeaux trouwen het mannetje, cabernet sauvignon en het vrouwtje merlot met elkaar en de assemblagehoek van de wijnkelder is het altaar waar deze verbintenis wordt ingezegend. Merlot,  gemakkelijke rijpster, zoet, fris en aldus vlot drinkbaar gooit zich samen met de tannine- en zuurrijke, harde monolithische cabernet.  Een droomhuwelijk voor de wijnliefhebber.

De delicate aroma’s en fluwelen textuur van pinot noir trekken ook deze druif in het vrouwelijke kamp. Bij een grote Bourgogne moet je er soms een decennium op wachten maar charme is een term  die er evengoed als het rode fruit blijft aankleven.

Monastrel die in Frankrijk de naam mourvèdre kreeg laat zich beschrijven met koppig, gestructureerd, gevoelig aan reductie, waardoor ze vaak beluchting nodig heeft alvorens zich aromatisch te openen. Intens in zwart fruit, alcohol en tannine. Mannelijk dus.

Een zeer slechte wijnmaker zou dus afgaande op deze analyse en naar voorbeeld van de Bordeaux, pinot noir en monastrel kunnen mengen op zoek naar evenwicht. Het zou echter zijn alsof Patti Smith zou trouwen met Donald Trump. Er zijn meer parameters die invloed uitoefenen dan onze drang tot dualistische vereenvoudiging.

De opsplitsing zorgt dus meer voor schrijfgemak in wijnbesprekingen dan bruikbaarheid in de wijnkelder, of deze nu aan een mannelijke of vrouwelijke wijnmaker toebehoort.  Wat stand houdt is onze fascinatie. Fascinatie voor mensen en wijnen en de woordenpuzzel waarin we houvast zoeken om onbeschrijfbare sensaties toch te proberen communiceren.

Gomaar Laureyns.  DipWSET

 

2 reacties op “Vrouwelijke en mannelijke wijn

  1. Gomaar

    Je hebt natuurlijk ook de vrouw. Het woordje ‘de’ zegt niks over mannelijk, maar een mens heeft een openingszin nodig 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *